Ölseler, mezarlıkta konser verecek olan grup; Judas Priest

13 Temmuz 2008′de Kuruçeşme Arena’da olanlar kuşkusuz unutulmaz bir gece yaşadılar. Nitekim ülkemizi heavy metalin en iyi temsilcileri arasında gösterilen Judas Priest ziyaret etti.

Önyargıların Yıkıldığı An:
Konser öncesi birçok kişinin aklında şu yorum ve soru vardı: Ülkemize heavy metal adına çok önemli gruplar ya gelmiyor ya da yaşlanınca geliyorlar ve bilindik performansları yerine sönük bir performans izliyoruz. Kuşkusuz Judas Priest için de böyle bir şühhe vardı. Grup elemanları 60′lı yaşlarına gelmişti ve acaba sahnede eski Judas Priest’i görebilecek miyiz şüphesi dolaşıyordu kafalarda. Grup elemanları ise bu konudaki tüm şüpheleri yersiz bıraktı. Sanki sahnedeki elemanlar 60′lı değil 20′li yaşlarında gibiydiler.

Sahne Performansı ve Şovları:
Judas Priest sahneye çıktığında ne Rob Halford’un sesinde eskiye nazaran bir azalma vardı ne de grup alışılagelmiş sahne şovlarından yoksundu. Özellikle Painkiller parçasındaki performansa hayran kaldım. Parçanın sonlarındaki ” …pain pain killer killer, pain pain killer killer…” kısmında Rob Halford’dan çıkan ses tüylerimi diken diken etti. Bu kadarını da beklemiyordum açıkçası. O andan sonra net kararımı verdim. Rob Halford eski Rob Halford, sadece fiziği degişmiş, sesi asla. Sadece Painkiller değil tabiki, grup elemanları her parçayı hakkını vere vere söylediler. Özellikle Scott Travis’in kusursuz performansı etkileyiciydi.

Sahne şovlarına değinecek olursak dekor mükemmeldi, aklımda kalan kısımlar ise şunlar: Rob Halford’un ilk parçayı (Nostradamus) sahnenin sol üst köşesinde belirerek metalik renkteki pelerini ve Judas Priest sembollü asasıyla söylemesi. Metal Gods’da asansörle aşağıya inmesi. Son albümde yer alan Death adlı parçada tahtla sahneye çıkması ve parçanın ağırlığına ve kasvetine uygun olarak ilk 4 dakikayı tahtta oturarak söylemesi ardından asasından destek alarak ayağa kalkması ve yine asasından destek alarak yürüdükten sonra parça biterken tekrar tahta oturması ve sahneden kayboluşu. Scott Travis’in Painkiller parçasına girerken baştaki davul atağını 5 kez tekrarlayarak seyircileri sabırsızlandırması ve 4. atakta parçaya girmesi. Hell Bent For Leather’de Rob Halford’un sahneye motorla çıkması ve tüm parçayı motorun üzerinde söylemesi. Rob Halford’un Türk bayrağıyla sahneye dönmesi ve bayrağı 3 kez öperek boynuna geçirip ooououoov, ooooo yeahhh şeklinde çığlıklar atıp aynı çığlıkları seyircilere attırması. K K Downing ve Glenn Tipton’un zaman zaman Rob Halford’u da aralarına alarak birçok parçada senkronize kafa sallamaları.

Setlist:

1- Dawn Of Creation
2- Prophecy
3- Metal Gods
4- Eat Me Alive
5- Between The Hammer And The Anvil
6- Devil’s Child
7- Breaking The Law
8- Hell Patrol
9- Death
10- Dissident Aggressor
11- Angel
12- The Hellion / Electric Eye
13- Rock Hard Ride Free
14- Sinner
15- Painkiller
16- Hell Bent For Leather
17- The Green Manalishi
18- You’ve Hot Another Thing Coming

Her ne kadar bazıları tarafından beğenilmeyen bir setlist olsa da kendi adıma güzel bir setlist olduğunu söyleyebilirim. Sonuçda sahneye çıkan grup her albümü heavy metal tarihine geçmiş olan bir grup. O yüzden hangi setlistle çıkarlarsa çıksınlar her dinleyici “keşke şu parçayı da çalsalardı” şeklinde yorum yapabilir. Setlist konusunda en büyük hayal kırıklığı yaşatan parça A Touch Of Evil oldu sanırım. İtiraf etmeliyimki bende çok bekledim A Touch Of Evil çalmalarını ama çalmadılar ne yazikki. Onun dışında Blood Red Skies, The Sentinel, Jawbreaker, Night Crawler, Diamonds And Rust çalınması beklenen diğer parçalardan birkaçına örnek olarak gösterilebilir.

Setlist’in en şaşırtıcı parçası Between The Hammer And The Anvil olsa gerek. Nitekim Painkiller albümünde yer alan bir parça ve o albümde bir tane bile es geçilebilecek parça yok. Açıkçası ben Painkiller albümünden Hell Patrol, Painkiller, One Shot At Glory ve Night Crawler parçalarını seslendirmelerini bekliyordum. Ama grup tercihini Hell Patrol, Painkiller ve Between The Hammer And The Anvil parçalarından yana kullandı. Bir bakıma iyiki de öyle yapmışlar diyorum. Konserin en fazla çoşturan parçalarından biri olduğu kesin.

Sahnede Kalma Süreleri:
Grup sahnede 1 saat 40 dakika kaldı ve tabiki bu süre hayranlarını tatmin etmedi. Öte yandan sahnedeki grup Judas Priest olduktan sonra sahnede 3 saat kalsalar da hayranları tatmin olmaz herhalde. Bu açıdan değerlendirildiğinde iyi bir süre olduğunu düşünüyorum. Tüm gruplar ele alındığında genelde konser performanslarının 1 ila 1,5 saat sürdüğünü varsayarsak Judas Priest’in 1 saat 40 dakika sahnede kalması tatmin edici bir süreydi diye düşünüyorum. Tabi gönül isterdi Türkiye’ye ilk ve muhtemelen son kez geldikleri için 2 - 3 parça daha seslendirsinler.

Ses Sistemi:
Konseri ortalardan izlediğim için ses sisteminden memnun kaldım diyebilirim. Ancak önden izleyenler için aynı şey geçerli değildi sanırım. Nitekim önde bulunan kitleden, bas gitarın tonunun olması gerekenden fazla olduğu ve zaman zaman gitar soloları ve Rob Halford’un sesini bastırdığı yönünde duyumlar aldım. Sonuç itibariyle kimseden “çok kötü bir ses sistemi vardı” şeklinde bir şikayet duymadım. Mükemmel değildi, belki daha iyi olabilirdi ama kötü de değildi.

İzleyici Kitlesi:
Konserde, hemen hemen her yaştan izleyici olduğunu söyleyebilirim. 8 - 9 yaşlarında babasıyla gelen çocuklara da, 20 - 25 yaşlarında gençlere de, 30 - 40 yaşlarında yetişkinlere de, 55′in üzerinde bulunan hayranlara da rastlamak mümkündü. Bunun dışında yurt dışından gelen hayranlar da yok değildi. Sahne önünde İran’dan gelen birkaç grup bulunuyordu. İstisnaları saymazsak tüm şarkılara eşlik eden, saygılı ve Judas Priest’e yakışır bir izleyici kitlesi olduğunu söyleyebilirim.

Bilet Satışları ve Fiyatları:
Konserin en tatsız kısmıydı bence bilet konusu. Bilindiği üzere Judas Priest konser biletleri 2 kategori halinde satıldı. İlk olarak; sınırlı sayıda ve ilk kategori altında 65 Ytl’ye satıldı biletler. Ardından ikinci kategoriye geçildi ve 80 Ytl’ye satılmaya başlandı. Buraya kadar herşey normal.
Konserden birkaç gün önce ise internette bir anket düzenlendi ve biletler, ankete katılıp soruyu doğru cevaplayanlara 40 Ytl’ye satıldı. Bu haber kuşkusuz henüz bilet almamış olan Judas Priest hayranlarını sevindirdi. Ben ve benim gibi ilk kategoriden 65 Ytl’ye bilet alanları da üzdü. Asıl üzücü olay ise konser mekanında yaşandı. Nitekim girişte biletler bir biraya satıldı, 5 Ytl 10 Ytl gibi fiyatlara satıldı hatta birçok kişi davetiye alarak bedava girdi. %50 indirimli bilet gişelerinde elektriklerin kesilmesi de organizasyona yakışmayan bir olaydı. Kısacası ilk kategoriden bilet alanlar tabiri caizse enayi yerine kondu. Bir yanda ilk kategoriden 65 Ytl’ye bilet alayım diye ilk günlerden biletini alıp saklayanlar diğer yanda konser günü bedava dağıtılan veya 5 - 10 Ytl’ye satılan biletlerle konseri izleyenler.
Asıl moralimi bozan durum ise biletlerin son gün çok ucuza veya bedavaya verilmesi değil Judas Priest gibi bir grubun konserinin biletlerinin satılmaması ve böyle yöntemlere başvurulması.

Son olarak bilet satışları haricinde her açıdan iyi bir konserdi diyebilirim ve o gün orada bulunanlar unutamayacakları bir gece geçirdiler. Eminim konsere gelen herkes şu veya şuna benzer yorumlar yapmıştır: “Hayatımda izlediğim en iyi konserdi…”